Nίκησαν τον καρκίνο και έκαναν παγκόσμιο ρεκόρ!

Το τρέξιμο είναι κάτι περισσότερο από άθλημα


Οι 60χρονοι που νίκησαν τον καρκίνο και κατέρριψαν το παγκόσμιο ρεκόρ
Καμία μέρα ξεκούρασης, 366 μαραθώνιοι, περισσότερα από 15.000 χιλιόμετρα: αυτό είναι το ρεκόρ που πέτυχε το 2013 ένα ζευγάρι από την Μελβούρνη, η 64χρονη Janette Murray-Wakelin και ο 68χρονος Alan Murray.

Το ηλικιωμένο ζευγάρι κατέγραψε τις λεπτομέρειες της κάθε τους μέρας στον προσωπικό τους λογαριασμό στο Facebook και κατάφεραν να καταρρίψουν το παγκόσμιο ρεκόρ κατά έναν μαραθώνιο, αφού το προηγούμενο ρεκόρ ήταν 365 μαραθώνιοι σε ένα χρόνο.

Ένας χρόνος κατά τον οποίο ξυπνούσαν στις 4 το πρωί και έτρεχαν μέχρι το ηλιοβασίλεμα σε θερμοκρασίες που έφτασαν ακόμα και τους 44 βαθμούς Κελσίου αλλά και κάτω από ισχυρές βροχές αλλά και χαλάζι.

Η δίαιτα των δυο χορτοφάγων αποτελούνταν από 4 κιλά λαχανικών, φρούτων και φυσικών χυμών τη μέρα.


Η Janette δεν έχει σταματήσει να τρέχει από το 2001 όταν και της διαγνώστηκε ένας κακοήθης καρκινικός όγκος στο στήθος, με τους γιατρούς να της δίνουν, τότε, μόλις 6 μήνες ζωής!

Από: Δραστηριότητες Extreme Sports

H άσκηση δεν έχει ηλικία!

Τα χρόνια δεν επηρεάζουν τη μυϊκή μάζα…αλλά και η άσκηση δεν έχει ηλικία!!

Όλοι ξέρουμε τι συμβαίνει συνήθως όταν γερνάμε. Περπατάμε ολοένα και πιο αργά, γινόμαστε ολοένα πιο αδύναμοι, τα βήματά μας είναι ολοένα πιο μικρά και ασταθή και χάνουμε την αίσθηση της ισορροπίας.

Η δρ Ράιτ, μια 40χρονη δρομέας, αποφάσισε να μελετήσει ανθρώπους οι οποίοι εξακολουθούσαν να γυμνάζονται παρά το πέρασμα του χρόνου ή άρχισαν να ασχολούνται με ανταγωνιστικά αθλήματα στη μέση ηλικία. Ήθελε να διαπιστώσει τι συμβαίνει σε αυτούς και σε ποια ηλικία αρχίζουν να φθίνουν οι επιδόσεις τους.

Μαραθώνιος στα 62 

Τα ευρήματα αυτής και άλλων αντίστοιχων μελετών ήταν απρόσμενα, ακόμα και για τους ίδιους τους ερευνητές. Ναι μεν υπάρχει κάποια επιβράδυνση με το πέρασμα του χρόνου, αλλά με την άσκηση μπορεί κανείς να αποσοβήσει μεγαλύτερο μέρος του φυσιολογικού εκφυλισμού του σώματος απ΄ ό,τι μέχρι πρότινος πίστευαν οι ειδικοί. Επιπλέον, δεν χρειάζεται να αρχίσει κάποιος τη γυμναστική στη νεότητά του για να ωφεληθεί. Ένας εθελοντής άρχισε να τρέχει στα 62 του και έναν χρόνο αργότερα ολοκλήρωσε τον πρώτο του μαραθώνιο σε 3 ώρες και 25 λεπτά.

«Περιπτώσεις σαν κι αυτές αποτελούν απόδειξη της προσαρμοστικότητας του ανθρωπίνου σώματος και του ότι μπορεί να αρχίσει κανείς σοβαρή προπόνηση σε μεγάλη ηλικία και να γίνει ιδιαίτερα ανταγωνιστικός», λένε οι ερευνητές. «Αποτελούν επίσης απόδειξη τού ότι ορισμένοι παράγοντες της ανθρώπινης φυσιολογίας, οι οποίοι είναι απαραίτητοι για καλές επιδόσεις, δεν επηρεάζονται και τόσο από την ηλικία».

Πρακτικά, αυτά σημαίνουν ότι καθώς γερνάμε μπορούμε να διατηρήσουμε τους μυς μας (συμπεριλαμβανομένων των μυϊκών ενζύμων που είναι απαραίτητα για καλές αθλητικές επιδόσεις) αλλά και την ικανότητά μας να γυμναζόμαστε για μεγάλα χρονικά διαστήματα κοντά στο επονομαζόμενο γαλακτικό όριο, που υποδηλώνει το μέγιστο των δυνατοτήτων μας.

Εντούτοις, πρέπει να γνωρίζει κανείς πώς να προπονείται, να κάνει τις σωστές ασκήσεις και να μην εγκαταλείπει την προσπάθεια.

«Να προπονείστε σκληρά και συχνά», συνιστά ο δρ Χιροφούμι Τανάκα, ποδοσφαιριστής ηλικίας 41 ετών και αθλητικός φυσιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Τέξας. «Να προπονείστε επίσης διακοπτόμενα, δηλαδή να τα δίνετε όλα, να μειώνετε τον ρυθμό σας και εν συνεχεία να τα ξαναδίνετε όλα. Αυτού του είδους η διακοπτόμενη προπόνηση εκπαιδεύει το σώμα να αυξάνει την κατανάλωση οξυγόνου και επιτρέπει στον ασκούμενο να προπονείται επί περισσότερη ώρα με μεγάλη ένταση. Ας μην ξεχνάμε ότι η κατανάλωση οξυγόνου αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες που καθορίζουν τις επιδόσεις στα αθλήματα αντοχής. Και η προπόνηση πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο έντονη για να είναι αποδοτική».

Ένταση και συχνότητα

«Όταν πρέπει κανείς να διαλέξει μεταξύ του έντονου και του συχνού, πρέπει να διαλέγει το έντονο», τονίζει ο δρ Στίβεν Χόκινς, αθλητικός φυσιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας. «Οι μεγάλες επιδόσεις καθορίζονται περισσότερο από την ένταση παρά από τη διάρκεια. Όταν ένας άνθρωπος είναι μεγάλης ηλικίας, κάτι πρέπει να θυσιάσει. Δεν μπορεί να έχει και τα δύο, οπότε ας μειώσει την διάρκεια. Ο οργανισμός του χρειάζεται περισσότερες ημέρες ανάπαυσης μεταξύ των προπονήσεων».

Ο δρ Χόκινς εξηγεί πως προσπαθεί να εφαρμόσει στην πράξη τα ευρήματα των μελετών του. «Τρέχω δύο φορές την εβδομάδα, με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ταχύτητα», λέει. «Δεν κάνω βάδην, αλλά κανονικό τρέξιμο, όλη την ώρα». Ο δρ Χόκινς μελετά επίσης ερασιτέχνες αθλητές και δηλώνει εντυπωσιασμένος από το πώς μερικοί άνθρωποι φαίνεται να αψηφούν τους νόμους του γήρατος. Στη μελέτη του, στην οποία συμμετέχουν δρομείς εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες, υπάρχουν εθελοντές που επιτυγχάνουν καλύτερους χρόνους στα 60 τους απ΄ ό,τι στα 50 τους. «Παραμένει άγνωστο γιατί συμβαίνει αυτό», τονίζει ο δρ Χόκινς. «Ίσως φταίει το ότι πλέον προπονούνται πιο σκληρά».

Και μετά είναι οι άνθρωποι όπως ο 62χρονος που άρχισε ξαφνικά να τρέχει και επιτυγχάνει καλούς χρόνους στον Μαραθώνιο ή μια γυναίκα 71 ετών από το Πρίνστον που τρέχει σε αγώνες από τα 48 της.

Ωστόσο, δεν τα πηγαίνουν τόσο καλά όλοι οι γηράσκοντες αθλητές, σύμφωνα με τις μελέτες. Όπως ανακάλυψε ο δρ Τζέιμς Χάγκμπεργκ, αθλητικός φυσιολόγος από το Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ, πολλοί ασκούμενοι μειώνουν ή εγκαταλείπουν τελικά τη σκληρή γυμναστική. Αυτό είναι κατανοητό, λένε οι ερευνητές, διότι δεν μπορεί κανείς να αναγκάσει τους ασκούμενους να γυμνάζονται έντονα επί δεκαετίες. Επιπλέον, κάποιοι μπορεί να χάσουν το κίνητρό τους για να γυμνάζονται, να κουραστούν από ρουτίνα που επί δεκαετίες ακολουθούν ή απλώς να αισθάνονται ότι δεν αντέχουν άλλο.

Τα χρόνια δεν επηρεάζουν τη μυϊκή μάζα 

Για εκείνους που εξακολουθούν να έχουν το μεράκι της γυμναστικής, είναι σίγουρα ενθαρρυντική η είδηση πως η μυϊκή μάζα και το γαλακτικό όριο μπορούν να διατηρηθούν. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο ότι, όπως είναι καλά τεκμηριωμένο, ο μέγιστος καρδιακός ρυθμός μειώνεται σταθερά κατά 7 έως 8 κτύπους το λεπτό, ανά δεκαετία- και αυτό συμβαίνει με ή χωρίς προπόνηση, σε καθιστικούς ή σε δραστήριους ανθρώπους, για λόγους τους οποίους ουδείς γνωρίζει. Το επακόλουθο, όμως, είναι να μην μπορεί η καρδιά να αντλήσει με τη μέγιστη προσπάθεια όσο αίμα κάποτε αντλούσε- και θα περίμενε κανείς να έχει αυτό αντίκτυπο στους μυς και στο γαλακτικό όριο.

Ένας άλλος λόγος για τον οποίον θα περίμενε κανείς τέτοιον αντίκτυπο είναι το ότι οι πνεύμονες των μεγάλης ηλικίας αθλητών δεν προσλαμβάνουν τόσο γρήγορα οξυγόνο όσο αυτοί των νέων, όπως ανακάλυψε ο δρ Μάικλ Τζόινερ, 49χρονος ερευνητής της ασκήσεως από την Κλινική Μάγιο στο Ρότσεστερ της Μινεσότας. Παρ΄ όλα αυτά, οι μύες και το γαλακτικό όριο δείχνουν να αντιστέκονται σθεναρά. Και αυτό είναι σίγουρα ενθαρρυντικό για όσους θέλουν να αψηφούν τον χρόνο- τον βιολογικό και αυτόν των προσωπικών επιδόσεών τους… 

Από: Δραστηριότητες Extreme Sports

Τι να τρως ανάλογα με τη φυσική σου κατάσταση;

Η φυσική δραστηριότητα, η αθλητική απόδοση – επίδοση, καθώς και η ανάνηψη μετά από την άσκηση βελτιώνονται με τη βέλτιστη δυνατή διατροφική υποστήριξη. Επιπλέον η κατάλληλη επιλογή τροφίμων και υγρών και η χρονική στιγμή της κατανάλωσής τους εξασφαλίζουν στο βαθμό που τους αναλογεί υψηλά επίπεδα υγείας, αντοχής και απόδοσης.

ΓΡΑΦΕΙ ο κ. Μακρυλλός Μιχάλης 

Κλινικός Διαιτολόγος - Διατροφολόγος Msc

H σωστή διατροφή παίζει ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην υποστήριξη των αναγκών ενός αθλητή κατά τη διάρκεια της προπόνησης και του αγώνα σε επαγγελματικό ή ερασιτεχνικό επίπεδο, σε οποιοδήποτε άθλημα. Οι κατάλληλες διατροφικές επιλογές, στη σωστή ποσότητα πρόσληψης, εξασφαλίζουν την απαιτούμενη ενεργειακή επάρκεια τόσο στη φάση της άσκησης όσο και κατά τη διάρκεια της ανάνηψης.

 Ενέργεια

 Το πρώτο συστατικό διασφάλισης της διατροφικής συμβολής στην αθλητική απόδοση και αντοχή είναι η πλήρης κάλυψη των ενεργειακών του αναγκών, ώστε να μπορεί με τη σειρά του να ανταποκρίνεται με επάρκεια στις ανάγκες της προπόνησης ή του αγωνίσματος.    

Ενεργειακές Συστάσεις αθλητών vs. γενικού πληθυσμού

Πρόγραμμα φυσικής κατάστασης για το γενικό πληθυσμό	Αθλητές υψηλού επιπέδου
2-3 φορές την εβδομάδα	5-6 φορές την εβδομάδα
30 min – 40 min την ημέρα	= ή > 120 min – 180 min την ημέρα έντονης άσκησης
Normal diet 1800Kcal – 2400kcal/day (άτομα εύρους κιλών 50kg-80kg)	2500kcal/day -8000kcal/day (αθλητές εύρους κιλών 50kg -100kg)
Εύρος Μέσης ημερήσιας θερμιδικής πρόσληψης  25-35 Kcal/Kg/day	Εύρος Μέσης ημερήσιας θερμιδικής πρόσληψης  50-80 kcal/kg/day
Ενεργειακή δαπάνη 200 kcal – 400 kcal ανά προπόνηση	Ενεργειακή δαπάνη 600 kcal – 1200 kcal ανά προπονητική ώρα

 Υδατάνθρακες

 Το δεύτερο συστατικό διασφάλισης της διατροφικής συμβολής στην αθλητική απόδοση και αντοχή είναι η πλήρης κάλυψη των υδατανθρακικών αναγκών του αθλητή. Οι υδατάνθρακες βρίσκονται στο αίμα με τη μορφή μορίων γλυκόζης (3g), στο ήπαρ με τη μορφή ηπατικού γλυκογόνου (100 g) και στους μύες με τη μορφή μυϊκού γλυκογόνου (400 g). Αποτελούν το βασικότερο ενεργειακό υπόστρωμα που αξιοποιείται για την παραγωγή έργου, με ή χωρίς την παρουσία οξυγόνου, βρίσκοντας εφαρμογή σε ένα τεράστιο φάσμα αθλητικών δραστηριοτήτων, ιδιαίτερα σε αυξημένα επίπεδα έντασης.         

Υδατανθρακικές Συστάσεις αθλητών vs. γενικού πληθυσμού

Γενικός πληθυσμός	Αθλητές υψηλού επιπέδου
3-5 g/kg/day	6-10 g/kg/day
50%-60% of Total Energy	55%-65% of Total Energy

            Ιδιαίτερα οι αθλητές με μεγάλο και έντονο προπονητικό φορτίο, χρειάζεται να προσλαμβάνουν υψηλότατα ποσά υδατανθράκων (8-10 g/kg/day), ώστε να διατηρούνται γεμάτες οι αποθήκες μυικού και ηπατικού γλυκογόνου. H ακριβής ποσότητα εξαρτάται από τη συνολική ημερήσια ενεργειακή δαπάνη του αθλητή, το είδος της άσκησης, το φύλο και τις περιβαλλοντικές συνθήκες.  Όπως προαναφέραμε η αύξηση της έντασης της άσκησης είναι βασικός παράγοντας που κινητοποιεί την αυξημένη χρήση γλυκόζης, για την παραγωγή ενέργειας. Η κινητοποίηση των υδατανθράκων για παραγωγή ενέργειας ξεκινά μετά τα πρώτα 10 sec έντονης άσκησης, ενώ μπορεί να διαρκέσει για ώρες, σε υπομέγιστες εντάσεις. Μεταβολίζονται σε αεροβικές και αναεροβικές συνθήκες, ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του αθλήματος.

             Το μεγαλύτερο ποσοστό των προσλαμβανόμενων διαιτητικών υδατανθράκων πρέπει να είναι σύνθετοι υδατάνθρακες με χαμηλό έως μέσο γλυκαιμικό δείκτη. Φρούτα, λαχανικά, δημητριακά ολικής άλεσης, ψωμί ολικής άλεσης, ζυμαρικά ολικής άλεσης, κράκερ ολικής άλεσης, χυλός βρώμης, μαύρο ρύζι είναι καλές και θρεπτικές λύσεις. Η αργή απορρόφησή τους εν τέλει καταλήγει την εξοικονόμηση των ενδογενών αποθεμάτων τους, κατά τη διάρκεια της άσκησης.  

Πρωτεΐνες

            Ο πρωτεϊνικός μεταβολισμός κατά τη διάρκεια της άσκησης και μετά το τέλος αυτής, επηρεάζεται από το φύλο, την ηλικία, την ένταση, τη διάρκεια, το είδος της άσκησης, την ενεργειακή πρόσληψη και τη διαθεσιμότητα υδατανθράκων. Αυτή ακριβώς η διαθεσιμότητα υδατανθράκων άρα και ενέργειας, διασφαλίζει την αξιοποίηση της διαιτητικής πρωτείνης στη φάση της ανάνηψης τόσο μετά από άσκηση δύναμης όσο και μετά από άσκηση αντοχής, σε αναβολικές μεταβολικές οδούς μυικής ανάπλασης. Σε κάθε άλλη περίπτωση ενεργειακού ελλείμματος, η πρωτείνη θα ακολουθούσε καταβολικές οξειδωτικές πορείες για παραγωγή ενέργειας. 

 Πρωτεϊνικές Συστάσεις

γενικού πληθυσμού vs. αθλητών αντοχής vs.  αθλητών δύναμης

Γενικός πληθυσμός	Αθλητές αντοχής	Αθλητές Δύναμης
0.8 – 1 g /kg/day	1.2 – 1.4 g /kg/day	1.4 – 2 g /kg/day

Αθλητές αντοχής

             H αυξημένη κινητοποίηση και χρήση πρωτείνης κατά τη διάρκεια της άσκησης ιδιαίτερα σε υψηλά επίπεδα έντασης και διάρκειας, επιβάλλει και την αυξημένη πρόσληψή της στη φάση της ανάνηψης  για επιδιόρθωση και ανακατασκευή μυικών ινών. Μάλιστα σε ορισμένες ακραίες περιπτώσεις εξαιρετικά παρατεταμένων σε χρονική διάρκεια αθλημάτων με δεδομένα υψηλά επίπεδα έντασης, η πρόσληψη πρωτεινών μπορεί και να ξεπερνά τα 1.4 g/kg/day.   

Αθλητές Δύναμης

             Τα αγωνίσματα δύναμης και αντιστάσεων επιβάλλουν την ανάγκη παρουσίας πλεονάζουσας διαιτητικής πρωτείνης στη φάση της ανάνηψης και μάλιστα σε ένα μεγάλο ποσοστό απαραίτητων αμινοξέων (6g – 20g) , ώστε να διασφαλιστεί η μυική ανάπτυξη, δεδομένης της διαθεσιμότητας υδατανθράκων και ενέργειας. Φαίνεται πως και τα διακλαδισμένα αμινοξέα έχουν θετική δράση στους αθλητές, αφού αυξάνουν το ρυθμό πρωτεϊνικής σύνθεσης, και μειώνουν το ρυθμό μυϊκής φθοράς, συνεισφέροντας έτσι σημαντικά και στη φάση της ανάνηψης.

            Πέρα από την ποσότητα της προσλαμβανόμενης διαιτητικής πρωτείνης, ιδιαίτερη σημασία έχει και η υψηλή της ποιότητα και βιολογική αξία. Καλές διαιτητικές πηγές πρωτεϊνών υψηλής ποιότητας και ταυτόχρονα χαμηλού λίπους είναι τα άπαχα πουλερικά, τα ψάρια, το αυγό και τα άπαχα γαλακτοκομικά (καζείνη, ορός γάλακτος).   

ΛΙΠΗ

Οι διαιτητικές συστάσεις για πρόσληψη λίπους από τους αθλητές είναι σχεδόν ίδιες με αυτές που απευθύνονται στο γενικό πληθυσμό στα πλαίσια της προαγωγής της υγείας. Η συντήρηση του ενεργειακού ισοζυγίου, η ανατροφοδότηση των αποθηκών ενδομυϊκών τριγλυκεριδίων, καθώς και η επαρκής πρόσληψη απαραίτητων λιπαρών οξέων θα πρέπει να είναι βασικά ζητήματα της διατροφικής αθλητικής φροντίδας. 

Το λίπος είναι ένα απαραίτητο μακρό θρεπτικό συστατικό που προμηθεύει τον αθλητή με ενέργεια και βασικά συστατικά των κυτταρικών μεμβρανών, ενώ σχετίζεται άμεσα με τις λιποδιαλυτές βιταμίνες. Υπάρχει ένα αποδεκτό εύρος κατανομής της ποσοστιαίας πρόσληψης λίπους στην καθημερινή διατροφή του αθλητή που ξεκινά από το 20% και φτάνει έως το 35% της συνολικής ημερήσιας θερμιδικής πρόσληψης. Πρόσληψη λίπους έξω από αυτά τα όρια, δε φαίνεται να έχει εργογόνο δράση, ενώ παράλληλα μπορεί να θέτει σε κίνδυνο την υγεία του αθλητή, ιδίως αν υιοθετείται ως διατροφική πρακτική για μεγάλο χρονικό διάστημα.  

Τι συμβαίνει στο σώμα όταν τρέχουμε 30 λεπτά

Μισή ώρα τζόγκινγκ είναι εξαιρετικά ωφέλιμη για τη σωματική και την ψυχική μας υγεία. Δείτε ακριβώς πώς επιδρά το τρέξιμο στον οργανισμό μας.

Στo πρώτo λεπτό

Αισθάνεστε ικανοί να κινήσετε βουνά; Όταν ασκούμαστε οι μύες χρησιμοποιούν τριφωσφορική αδενοσίνη (ATP), ένα οξύ που παράγεται στο σώμα μετά τη λήψη της τροφής. Επομένως όλη αυτή η ενέργεια που έχουμε οφείλεται στη μετατροπή της ΑTP σε ένα άλλο συστατικό, τη διφωσφορική αδενοσίνη (ADP).



Τα πρώτα 90''

Προκειμένου να απελευθερώσουν περισσότερη ATP, τα κύτταρα διασπούν το γλυκογόνο, ένα είδος καυσίμου που αποθηκεύεται στους μυς. Επίσης, τα κύτταρα απομακρύνουν τη γλυκόζη από το αίμα (γι' αυτό και η άσκηση θεωρείται ιδανική για τη βελτίωση των τιμών του σακχάρου).

Το σώμα καταναλώνει περισσότερη γλυκόζη και οι μύες απελευθερώνουν λακτικό οξύ. Η διαδικασία προκαλεί το γνώριμο αίσθημα καψίματος στους μυς, το οποίο στέλνει στον εγκέφαλο το μήνυμα πως το σώμα είναι σε κατάσταση εγρήγορσης.


Στα επόμενα λεπτά

Η καρδιά σας αρχίζει να χτυπά γρήγορα και να οδηγεί το αίμα κατευθείαν στους μυς.
Για να κάνετε καλύτερη χρήση γλυκόζης, οι μύες σας χρειάζονται την εισροή οξυγόνου. Γι' αυτό και οι ανάσες σας γίνονται πιο γρήγορες.

Καθώς τρέχετε, ο γλουτιαίος μυς, τα πόδια και ο κορμός σάς βοηθούν να παραμείνετε ευθυτενείς, να ελέγχετε το βάδισμά σας και να έχετε μεγαλύτερο διασκελισμό.

Αρχίζετε να καίτε θερμίδες (οι δρομείς καταναλώνουν γύρω στις 100 για κάθε 1.600 μέτρα), μαζί με εκείνες που έχουν αποθηκευτεί στο σώμα ως λίπος.

Όλη αυτή η ενεργοποίηση του γλυκογόνου και του οξυγόνου αυξάνει τη θερμοκρασία του σώματος. Το κυκλοφορικό σύστημα αντιδρά στέλνοντας το αίμα προς την επιφάνεια του δέρματος, δίνοντάς σας ένα υγιές χρώμα στα μάγουλα. Οι ιδρωτοποιοί αδένες αρχίζουν να απελευθερώνουν υγρασία για να σας προφυλάξουν από την υπερθέρμανση.

Μέσα σε 10'

Αν έχετε καλή φυσική κατάσταση, τα αποθέματα της ATP στους μυς επαρκούν, οπότε το σώμα σας είναι σε θέση να μεταφέρει οξυγόνο και γλυκόζη με αποτέλεσμα να καίτε συνεχώς λίπος.
Αν δεν είστε γυμνασμένοι, το σώμα σας δεν μπορεί να ακολουθήσει τους γρήγορους ρυθμούς της διαδικασίας, με αποτέλεσμα κάθε λεπτό να σας φαίνεται αιωνιότητα.

Μετά από 30'

Καθώς χαλαρώνετε και αρχίζετε να βαδίζετε, ο ρυθμός της αναπνοής επανέρχεται στα φυσιολογικά επίπεδα. Αισθάνεστε γεμάτοι ενέργεια, ενώ η ψυχολογία σας βελτιώνεται. Ο εγκέφαλός σας απελευθερώνει τη χημική ουσία ντοπαμίνη, η οποία θεωρείται η ορμόνη της ευτυχίας.

Πιθανότατα να μη θέλετε να μασήσετε κάτι γλυκό, αν όμως σας έρθει η όρεξη για σοκολάτα, μην αντισταθείτε στον πειρασμό. Με την άσκηση δημιουργείται αρκετός χώρος στην αποθήκη του γλυκογόνου, οπότε οι επιπλέον θερμίδες δεν πρόκειται να μετατραπούν σε λίπος.